Μιχάλης Κουτζόγλου: Δεν χάνω το κουράγιο μου

Μιχάλης Κουτζόγλου: Δεν χάνω το κουράγιο μου, θα συνεχίσω την μάχη για τα νευροχειρουργικά παιδιά!
Μια εκ βαθέων, μια εξαιρετικά προσωπική όσο και πλήρη ειλικρινών συναισθημάτων συζήτηση με τον κορυφαίο στη χώρα μας παιδονευροχειρουργό του νοσοκομείου παίδων της Αθήνας "Π. και Α. Κυριακού" Μιχάλη Κουτζόγλου φιλοξενεί η εφημερίδα "Η Αυγή" του Μ. Σαββάτου 11 Απριλίου. Ανθρώπινος και μαχητής, ο Μιχάλης Κουτζόγλου περιγράφει τον μοναχικό Γολγοθά των... καθημερινών εφημεριών του στην πολύπαθη παιδονευροχειρουργική μονάδα του "Π. και Α. Κυριακού", καθώς και τις ατελείωτες ώρες πολύ δύσκολων και πολύ λεπτών χειρουργείων, αλλά δηλώνει επίσης κατηγορηματικώς ότι δεν χάνει το κουράγιο του και υπόσχεται ότι θα συνεχίσει να δίνει τις καθημερινές μάχες στο ΕΣΥ για την υγεία και τη ζωή των νευροχειρουργικών παιδιών.


ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΒΕΝΙΖΕΛΟ


- Τι σημαίνει για έναν παιδονευροχειρουργό να εφημερεύει κάθε μέρα, να πραγματοποιεί βαριά και λεπτά χειρουργεία κάθε μέρα, να μη λαμβάνει άδειες και ρεπό και να αμείβεται με 1.200 ευρώ τον μήνα;

Επιτρέψτε μου να θεωρήσω ότι το ερώτημά σας έχει δύο διαφορετικούς άξονες. Ο ένας αφορά το εξουθενωτικό καθημερινό ωράριο, κάτω από δύσκολες συνθήκες, λόγω ελλείψεως πόρων (υλικών και ανθρώπινων). Φαντάζομαι, όσο δύσκολο κι αν είναι κάποιος να αποκωδικοποιεί επαγγελματικούς όρους, όλοι αντιλαμβάνονται ότι ανθρώπινα ένας γιατρός, στην ηλικία μου, ασκώντας την επιστήμη του σε ένα τριτοβάθμιο παιδιατρικό νοσοκομείο, που συνήθως λειτουργεί και ως πρωτοβάθμιο κέντρο, με εξωτερικά ιατρεία (πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας) και επείγουσες περιπτώσεις, με μια ειδικότητα υψηλών απαιτήσεων και ιδιαίτερης ευαισθησίας, όλοι καταλαβαίνουν πως είναι πραγματικά εξουθενωτικό! Αυτό γιατί συνεχώς βρισκόμαστε σε εγρήγορση για την κάλυψη των επειγόντων αλλά και την προ- και μετεγχειρητική φροντίδα των ασθενών. Καθώς γνωρίζετε, το τμήμα λειτουργεί αυτή τη στιγμή με μένα και δύο επικουρικούς γιατρούς. Παρά και τη δική τους κατάθεση ψυχής, είμαι συνεχώς δίπλα τους, καθώς η τελική ευθύνη της διάγνωσης και πορείας του ασθενή τυπικά και ουσιαστικά αφορά αποκλειστικά εμένα. Άρα, η κούραση είναι εξαντλητική και πολλάκις επικίνδυνη. Για να γίνω σαφέστερος, θα αναφερθώ σε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα από την επείγουσα προνοσοκομειακή ιατρική, στην άμεση παροχή υπηρεσιών υγείας.
Ο πρώτος κανόνας αφορά την ασφάλεια του διασώστη: «Αν εκείνος κινδυνεύσει, τότε και οι ασθενείς κινδυνεύουν άμεσα»! Εξάλλου, είναι γνωστό πως άδειες και ημέρες εξόδου έχουν ανάγκη όλοι οι εργαζόμενοι, ώστε να ξεκουράζονται και επομένως να γίνονται αποδοτικότεροι. Σκεφτείτε, λοιπόν, πόση ανάγκη έχουν οι εργαζόμενοι στην παροχή υπηρεσιών υγείας, οι οποίοι καθημερινά ζουν σε ένα νοσηρό περιβάλλον και έρχονται αντιμέτωποι με τον θάνατο. Και το τελείως αυτονόητο: Να μπορούν να ξεκουράζονται, να μπορούν να απολαμβάνουν την οικογενειακή τους θαλπωρή, γιατί στο τέλος – τέλος δεν είναι θεοί, άνθρωποι είναι... Κι έτσι να προσπορίζονται ένα πλούσιο απόθεμα ψυχής και σώματος, ώστε να είναι σε θέση να στηρίξουν τους ασθενείς και το άμεσο περιβάλλον τους αλλά και τις δικές τους οικογένειες.
Η αμοιβή, από την άλλη πλευρά, είναι ένας άλλος άξονας, ο οποίος φυσιολογικά θα έπρεπε να απασχολεί όλους τους φορείς, ιδιαίτερα την εκάστοτε πολιτική υγείας. Είναι δεδομένο ότι ένας γιατρός, έχοντας σπουδάσει γενική ιατρική για 6 χρόνια και έχοντας πάρει μια εξειδίκευση -προκειμένου για νευροχειρουργική άλλα 6 χρόνια και για παιδιατρική νευροχειρουργική για 1-2 χρόνια-, αυτός ο άνθρωπος έχει αφιερώσει σχεδόν 13-14 χρόνια διαβάσματος, συνεχούς εκπαίδευσης και μετεκπαίδευσης, δουλεύοντας ακατάπαυστα σε πρωινό, απογευματινό ή νυχτερινό ωράριο (εφημερία 24ωρη), οπότε θα έπρεπε η αμοιβή από το κράτος να ήταν τέτοια, ώστε να έχουν επιλυθεί τα ουσιαστικά προβλήματά του και να μένει εντελώς απερίσπαστος από κάθε βιωτική μέριμνα, να εστιάζει μόνο στην αποστολή του, που δεν είναι άλλη από την παροχή υψηλής στάθμης και ποιότητας υγείας στον ασθενή. Παρ' όλα αυτά, η ικανοποίηση είναι τεράστια από κάθε επιτυχές αποτέλεσμα, για μένα αλλά και για κάθε γιατρό γενικότερα, καθώς, προσφέροντας υπηρεσίες υγείας στον συνάνθρωπο, σας διαβεβαιώνω πως αυτό το συναίσθημα με στηρίζει και με επανατροφοδοτεί με δυνάμεις ώστε να μπορώ να συνεχίζω.


- Γιατί, κατά τη γνώμη σας, δεν έχει προχωρήσει η δέσμευση της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας για την τοποθέτηση τριών νέων επικουρικών παιδονευροχειρουργών στη μονάδα του "Π. και Α. Κυριακού"; Χάνετε το κουράγιο σας;

Υπήρξε -πιστέψτε με, για πρώτη φορά- καλή διάθεση. Υποσχέθηκαν τρεις επικουρικούς, αλλά, όπως γνωρίζετε, η μέχρι σήμερα κατάσταση είναι η ακόλουθη: Η μία επικουρική γιατρός θα παραμείνει ώς το τέλος του έτους, με την παράταση που έχει εξαγγελθεί έπειτα από τροπολογία της παρούσας πολιτικής ηγεσίας. Ο άλλος επικουρικός γιατρός θα φύγει, επειδή έχει βρει μια πολύ καλή ευκαιρία στο εξωτερικό και στη θέση του θα τοποθετηθεί άλλος, από τον επικαιροποιημένο κατάλογο των επικουρικών (01.04.2015) στη (Διαύγεια). Στην Ελλάδα είμαστε... Ξέρετε, «το μεν πνεύμα πρόθυμον...», αλλά υπάρχει... και η άκαμπτη, ανελέητη γραφειοκρατία!.. Όμως οι εφημερίες συνεχίζουν να γίνονται κανονικά, τα χειρουργεία συνεχίζουν ακατάπαυστα. Σήμερα καλύπτω τέσσερις οργανικές θέσεις, με συνέπειες, αναμφισβήτητα, στους δικούς μου ανθρώπους, στην οικογένειά μου, και σας εξομολογούμαι, ότι δεν είχα τη δυνατότητα να παραβρεθώ στο μνημόσυνο του πατέρα μου και βέβαια να είμαι εφημερία σε όλες τις αργίες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, αλλά και του Πάσχα, που έρχεται σε λίγες ημέρες...
Με ρωτάτε αν χάνω το κουράγιο μου. Όχι, δεν το χάνω. Αν ήταν έτσι, θα τα είχα παρατήσει από καιρό. Τη δύναμή μου χάνω... Βρισκόμαστε στην εβδομάδα των Παθών και οι περισσότεροι θα κάνουν «Ανάσταση» χωρίς να έχουν περάσει «Πάθη», ενώ άλλοι περνούν «Πάθη» χωρίς να έρχεται η πολυπόθητη "Ανάσταση"...


- Ποιο είναι το μήνυμα το οποίο θα επιθυμούσατε να αποστείλετε μέσω της "Αυγής" στον υπουργό Υγείας Παναγιώτη Κουρουμπλή και τον αναπληρωτή υπουργό Υγείας Ανδρέα Ξανθό;

Κατ' αρχάς θα ήθελα να σας επαναλάβω ότι ήταν η πρώτη φορά που θεσμικοί εκπρόσωποι και η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας πρότειναν λύσεις στα χρονίζοντα προβλήματα που υπάρχουν και γι' αυτό τους ευχαριστώ από βάθους καρδιάς...
«Το να μείνει όρθιο το ΕΣΥ», όπως διαμηνύουν, είναι «η θέληση» όλων των γιατρών που υπηρετούν το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Προτάσεις για να εργαστώ στον ιδιωτικό τομέα μου έχουν γίνει και στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό (Ανόβερο - ΙΝΙ)... Όμως θέλω να παραμείνω και να εργαστώ στο ΕΣΥ, ιδιαίτερα τώρα, που η πατρίδα με έχει ανάγκη.
Το μήνυμα αυτό, για να γίνει περισσότερο κατανοητό, θα σας το μεταφέρω με ένα παράδειγμα: Όταν επιβάλλεται μια επέμβαση σε ένα παιδί, γιατί κινδυνεύει άμεσα η ζωή του, ξεκινάει το χειρουργείο με όλη την ομάδα και σε δεύτερο χρόνο τακτοποιούνται η εισαγωγή, τα ασφαλιστικά βιβλιάρια και όλο το γραφειοκρατικό πακέτο... Ενδεχομένως σκέφτομαι ότι ακόμη δεν έγινε αντιληπτή η σοβαρότητα του επείγοντος στην προκειμένη περίπτωση... Συνεπώς, θα πρότεινα διαφορετικό σημείο εκκίνησης για την επίλυση του θέματος.


- Γιατρέ, η επαπειλούμενη οριστική παραίτησή σας βρίσκεται ακόμη στον ορίζοντα;

Όχι φυσικά! Άλλωστε, στην ευχαριστήρια επιστολή μου, στις 29.03.2015, αναφέρεται η ρητή υπόσχεσή μου ότι θα παραμείνω στις επάλξεις, όσο ο Θεός με έχει καλά κι όσο η πατρίδα μου με έχει ανάγκη... Η παραίτησή μου δεν είχε σκοπό να λειτουργήσει ως απειλή, αλλά ως σημείο εκκίνησης στην επίλυση των χρονιζόντων προβλημάτων. «Κρατάμε Θερμοπύλες»... Και αναρωτιέμαι θα έρθει και η δική μας Ανάσταση; Γιατί εμείς θα συνεχίσουμε να εφημερεύουμε και θα συνεχίσουμε την αποστολή μας όσο κι αν κάποιοι επιθυμούν το αντίθετο!
ygeia360.gr
Share on Google Plus

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
Tο xanianews.gr δημοσιεύει κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές, και διατηρούμε το δικαίωμα να μην δημοσιεύουμε συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια όπου τα εντοπίζουμε.